مروری بر درمان‌های غیرجراحی اختلالات مفصل گیجگاهی‌فکی - مهدی ابراهیمی; امیر قرآنی; شایان قاسمی; شایان گلکار (مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان, 2025)
مقدمه: بیماری‌های مفصل گیجگاهی‌- فکی به تحت تأثیر قرار گرفتن این مفصل، عضلات و ساختارهای مرتبط با آن اطلاق می‌شود. این بیماری‌ها شیوع بالایی بالغ بر 34 درصد دارند و بر ابعاد مختلف زندگی بیمار اثرگذار هستند. بیماری‌های مفصل گیجگاهی- ‌فکی چند عاملی هستند و با بیماری‌هایی چون اختلال اضطراب و افسردگی عمده ارتباط دوسویه داند. علائم این بیماری از جمله درد و محدودیت در عملکرد مفصل تأثیر منفی بر ابعاد مختلف زندگی بیماران دارد. هدف این مطالعه، بررسی درمان‌های موجود با تمرکز بر درمان‌های غیرتهاجمی و کم تهاجمی در قالب درمان‌های دارویی و غیردارویی است.شرح مقاله: درمان‌های دارویی و غیردارویی غیرتهاجمی برای مدیریت علائم بیماری، بر روش‌های تهاجمی اولویت دارند. انتخاب درمان‌ باید بر اساس منشاء علائم، یعنی عضلات جونده و یا مفصل انجام ‌گیرد. روش‌های درمانی بررسی شده در دسته درمان‌های دارویی شامل داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، بی‌حس کننده‌های موضعی، کورتیکواستروئیدها، شل‌کننده‌های عضلانی، اپیوئیدها، گاباپنتین، گلوکزآمین و تزریق درون‌مفصلی سدیم هیالورونات است. در دسته درمان‌های غیردارویی اثرگذاری اسپلینت‌های اکلوزال، فیزیوتراپی، درمان‌های رفتاری شناختی، طب سوزنی، اولتراسوند، لیزرتراپی کم‌توان، تحریک الکتریکی عصب از راه پوست، آرتروسکوپی و آرتروسنتزیز، پرولوتراپی با دکستروز، تزریق پلاسمای غنی از پلاکت و تزریق پلاسمای غنی از فیبرین بررسی شده است.نتیجه‌گیری: برنامه‌ریزی طرح درمان باید بر اساس علت‌شناسی بیماری هر شخص انجام گیرد. به نظر می‌رسد استفاده از تلفیقی از درمان‌های موجود در افزایش اثربخشی درمان در مدیریت علائم کمک کننده باشد. تعیین اثربخشی و پروتکل تجویز روش‌های درمانی موجود و نیز مقایسه آن‌ها با یک دیگر نیازمند انجام مطالعات بالینی بیشتر است.