بررسی فراوانی انواع لنفوم‌های سر ‌و ‌گردن در بیماران مراجعه‌کننده به بخش رادیوتراپی بیمارستان سیدالشهدا اصفهان - فروز کشانی; ندا کارگهی; حمید امامی; زهرا حیدری; نوشین صداقت‌نیا (مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان, 2025)
مقدمه: طبق مرور مقالات تاکنون در جای جای جهان، مطالعات پراکنده‌ای در خصوص فراوانی انواع لنفوم صورت گرفته‌ است. با توجه به نبودن اطلاعات در این خصوص در ایران بخصوص در اصفهان، هدف از مطالعه‌ی حاضر، بررسی فراوانی انواع لنفوم‌های سر و گردن در بیمارستان سیدالشهداء اصفهان طی سال‌های 1397-1387 بود. مواد و روش‌ها: در مطالعه‌ی توصیفی تحلیلی حاضر که در سال 1398 انجام شد، پرونده‌های موجود در بایگانی بیمارستان سیدالشهداء اصفهان مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات بیماران از جمله نوع لنفوم، سن، جنس، محل درگیری و مرحله‌ی بالینی (Stage) استخراج گردید. در نهایت داده‌ها توسط آزمون‌های T-test  و Chi-square مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و سطح معنی‌داری معادل 05/0 در نظر گرفته شد.یافته‌ها: فراوانی لنفوم هوچکین بیشتر (65/5 درصد) از لنفوم غیرهوچکینی (34/5 درصد) بود. متوسط سن تشخیص لنفوم هوچکین، 30/5 و لنفوم غیرهوچکینی 50/4 سال بود. شایع‌ترین نوع لنفوم هوچکین، ندولار اسکلروزیز(52/21 درصد) و لنفوم غیرهوچکینی، لنفوم سلول B بزرگ منتشر (16/8 درصد) بود. مردان بیشتر از زنان با نسبت 4/1 برابر به لنفوم مبتلا شده بودند (0/01 >p value).نتیجه‌گیری: به طور کلی، لنفوم هوچکین با متوسط سنی 30/5 سالگی، و لنفوم غیرهوچکینی سر و گردن با متوسط سن 50/4 سالگی در مردان با فراوانی بیشتر رخ داده بود. شایع‌ترین مرحله بالینی تشخیص داده شده، مرحله‌ی 2 بوده و شایع‌ترین محل درگیری، لنف نودهای گردن به همراه سایر نواحی مشاهده گردید.