Metody Uproszczonej Analizy Sprężysto-Plastycznej Płyt Usztywnionych - W. Sosnowski (Engineering Transactions, 1988)
Celem pracy jest przedstawienie wyników kolejnego etapu realizacji pewnej koncepcji uproszczonej analizy obiążonych wielokierunkowo płyt usztywnionych metodą elementów strukturalnych przy zastosowaniu dwu modeli rozpatrywanej konstrukcji: ortotropowego i ramowego. Uwzględniono nieliniowości materiałowe stosując procedurę przyrostową, prawo plastycznego płynięcia i metodę tzw. uogólnionych przegubów plastycznych. Zdaniem autora praca zawiera, obok programu ASGR AM-3, następujące trzy nowe elementy: 1. Porównanie obydwu modeli płyty w zakresie liniowym i nieliniowym prowadzące do wniosku, że wobec jakościowo różnych wyników w wielu wypadkach obydwa modele nie mogą być uznane za dobre i powstaje problem wyboru właściwszego modelu (do obliczeń szacunkowych) oraz weryfikacji otrzymanych wyników. 2. Dyskusję stosowanej w metodzie przegubów plastycznych addytywności części sprężystej i plastycznej wektora całkowitych przemieszczeń elementu ramy i pewne wnioski dotyczące błędu wynikającego z uogólnienia na zakres sprężysto-plastyczny hipotezy małych obrotów przyjmowanej dla belek Timoshenki. 3. Propozycję modyfikacji szerokości pasa współpracującego płyty usztywnionej traktowanej jako zlinearyzowana funkcja obiążenia w zakresie sprężystoplastycznym. Funkcję „poradnika" ułatwiającego wybór właściwego modelu i tzw. krytycznych parametrów spełnia program ekspertowy EXSASP.