آسیب‌شناسی فرایند بودجه‌ریزی برنامه‌محور؛ موردمطالعه: یک دانشگاه سازمانی - حمید مرتضی نیا; علی اصغر سخائی (پژوهش‌های راهبردی بودجه و مالیه, 2021)
سازمان‌ها و نهادهای عمومی و خصوصی برای مدیریت بهتر فعالیت‌ها نیازمند آسیب‌شناسی فرایند بودجه‌ریزی هستند. پژوهش حاضر به‌دنبال شناسایی آسیبها و ایرادات موجود در فرایند بودجه‌ریزی برنامه‌محور در یک دانشگاه سازمانی است. این پژوهش برحسب هدف کاربردی و براساس شیوه گردآوری داده‌ها تحلیلی و توصیفی از نوع پیمایشی و از نوع دلفی است و همچنین ازلحاظ زمان گردآوری دادهها، مقطعی می‌باشد مدل چهارمرحله‌ای دمینگ به‌عنوان مبنای آسیب‌شناسی درنظر گرفته شد و از فن دلفی برای احصای آسیبها استفاده شد. جامعه آماری پژوهش متشکل از سه گروه بوده است: 1. خبرگان و صاحب‌نظران حوزه برنامه ‌و بودجه در دانشگاه، 2. مدیران ستاد دانشگاه (معاونتهای مأموریتی و پشتیبان) که به‌طور مستقیم در فرایند برنامه ‌و بودجه دانشگاه نقشآفرین هستند، 3. اعضای هیئت‌علمی، پژوهشگران و مدیران دانشکده و پژوهشکدهها، مراکز مستقل علم و فناوری دانشگاه بوده‌اند. آسیبهای احصاشده توسط نرمافزارهای SPSS و PLS تحلیل شد. جهت تحلیل دادهها از روایی (سازهAVE و فورنل لارکر) برای بررسی روایی مؤلفهها و از بار عاملی جهت بررسی پایایی شاخصها و نیز از پایایی (معرف ـ ترکیبی) جهت بررسی پایایی مؤلفهها استفاده شد، برای بررسی نرمال‌بودن متغیرهای تحقیق نیز از آزمون کولموگروف ـ اسمیرنوف استفاده شد که نتایج بررسیها نشان داد که همه شاخصها از ضریب معنی‌داری بالاتر از 96/1 و بار عاملی بیشتر از 3/0 میباشد. همچنین همه مؤلفهها دارای پایایی معرف و ترکیبی بیشتر از 7/0 و میانگین استخراج‌شده بیشتر از 3/0 هستند. در نتیجه تحقیق 67 آسیب ناظر بر فرایند بودجه‌ریزی در سه سطح: ریاست دانشگاه، معاونتهای تخصصی و دانشکده‌ها و مراکز احصا شد و در گام نهایی آسیبهای احصاشده توسط آزمون فریدمن اولویت‌بندی شد.